Ey Türk Gençliði!!!

Merhabalar efendim,
Bugün bloguma birþey yazmayý düþünmüyordum çünkü 3 gün boyunca arka arkaya yazacak birþeyler buldum artýk bugün bir ara vermenin zamaný geldi diye düþünmüþtüm fakat bu konuya deðinmeden edemeyeceðim.

Evimiz bir ilköðretim okuluna tenefüsün zil sesleri duyulabilecek kadar yakýn ve ben bundan hiç de rahatsýz olmuyordum, aksine her zil çaldýðýnda yada öðrencilerin sesleri duyulduðunda kendi ilkokul anýlarým ve arkadaþlarým aklýma geliyor ve bir an bir tebessüm oluþuyordu yüzümde. Ne komiktik ozamanlar yaa:))
Fakat artýk eskisi kadar güzel gelmiyor bana bu okuldan yükselen sesler. Özellikle sabahçýlar ve öðleciler dersbaþý yapacaklarý zaman duymak istemiyorum o sesleri. Neden mi? Açýklayayým:

Öncelikle sizlerin de bildiði gibi öðrenciler okula gidip dersbaþý yapmadan evvel sýra olurlar ve sýradan seçilen birkaç öðrenci ANDIMIZ'ý okumak üzere kürsüye alýnýr ve ellerine bir mikrofon verilir. Kürsüdeki öðrenciler ANDIMIZ'ý okurlar ve sýradaki öðrenciler de bunu tekrar eder. Buraya kadar sizlerin de bildiði, normal olan þeyler. Bu olayýn beni rahatsýz eden yaný ise kürsüye çýkan öðrencilerin
"Günaydýn Arkadaþlar!" diye söze baþlayýp topluluðun hepbir aðýzdan "Saðol!" diye haykýrmasýndan sonra ANDIMIZ'a baþlamalarý. Sonunda ise kürsüdeki öðrencilerin "Ýyi Dersler Arkadaþlar!" diyip kürsüden inmeleri ve sýradaki öðrencilerin yine "Saðol!" þeklinde cevapladýktan sonra derse girmeleri. Ee ne var bunda gayet normal diyebilirsiniz. Haklýsýnýz da  bir bakýma  ancak  burada  normal olmayan birþey var o da þu ki: Ne bu kürsüye çýkan öðrenciler ne de sýrada bekleyenler ANDIMIZ'ýn tam anlamýyla karþýlýðýný ve neden hergün derslere girerken bunu okuduklarýný bilmiyorlar malesef.(Tanýdýðýnýz istisna öðrenciler vardýr belki ama ben geneli için konuþuyorum.) Üstelik bir kýsmý ANDIMIZ'ýn adýný bile bilmeyip "Türk'üm Doðru'yum" diye hitap ediyor ki bu çok daha acý bir durum. Nereden böyle bir kanýya vardýðýmý düþünüyorsanýz söyleyeyim: Bir kaç gündür haftaiçleri öðrencilerin derslere giriþ yapacaðý vakit evdeyim ve gerek sabahçý öðrenciler gerekse öðleciler ANDIMIZ'ý okurken az önce bahsettiðim gibi "Günadýn Arkadaþlar" diye baþlayýp "Ýyi Dersler Arkadaþlar" ile sona erdirmesinden yola çýktým. Korkarým bu öðrencilerin yine büyük bir kýsmý anlamýný bilmeden bir þarký misali okuduklarý ANDIMIZ'ýn baþýnda "Günaydýn Arkadaþlar" sonunda da "Ýyi Dersler Arkadaþlar" olduðunu düþünüyorlardýr. Tamam bu sözleri söylemek, iyi ders dileklerinde bulunmak güzel ama bunu bilinçli olarak mý yapýyorlar o tartýþýlýr ve ben ta ki bir öðrencinin kürsüye çýkýp "Baþarýlar Arkadaþlar" gibi farklý bir þekilde sözü bitirene kadar bunun bilinçli olarak yapýldýðýna inanmayacaðým.

Burada tabiki öðrencilerden çok öðretmenler ve aileler suçlu. Eðer bu hergün (8 yýl boyunca) býkmadan usanmadan okuduklarý bu þeyin ne anlama geldiðini bilmeden ilkokuldan mezun olacaklarsa bence hiç birgün okumasýnlar daha iyi. Belki bu sayede merak edip bir kaç öðrenci bunun ne anlama geldiðini anlamak için okurlar kendi kendilerine.

Bu günlerdir beni üzen ve benim ilkokuldaki öðrencilik hayatýmda da var olan ve hala bir türlü çözüm bulunamamýþ gerçekten acý bir durumdur. Çevrenizde ilkokulda okuyan tanýdýklarýnýz varsa bu konu üzerinde onlarla biraz konuþmanýzý ve onlarýn da konu ile ilgili fikirlerini almanýzý öneriyorum. Hattta geri yorum olarak da buraya yazarsanýz sonuçlarý hep birlikte görmüþ oluruz.
Þimdiden teþekkür ediyorum, iyi günler...

Yorum yaz! :: Arkadaþýna Gönder!
0 yorum yazilmistir « Önceki - Sonraki »